อยากให้
มองสองภาพ

ภาพแรก ผุ้ชายใส่เสื้อเชิ้ต ผูกไทด์ กางเกงแสล็ค
ผมเป๋มันวาว ขับรถหรู ทำงานเก้าโมงเช้าเลิกงานห้าโมงเย็น
ตอนเย็นกลับบ้าน คืนวันศุกร์ไปเที่ยว ชีวิตโก้หรู
เงินเดือนหลายหมื่น แต่... ทำงานเพื่อตัวเอง

ภาพสอง ผู้ชายใส่เสื้อเกราะ สะพายปืน ผมกระเซิง หน้ามัน
เงินเดือนหมื่นนิดๆ ทำงานทั้งวัน บ้านอยู่ห่างออกไปอีกพันกว่ากิโล
ตากแดด ตากลม และไม่รู้ว่าวันไหนคือวันศุกร์
แต่... ทำงานเพื่อประเทศชาติ

ถ้าสองคนนี้ยืนคู่กัน
ในความคิดตี้ คนที่สองขนะใจครับ

ไม่ได้ว่าอะไรใคร
และไม่ได้ชมว่าพวกกุต้องดีเลิศ
แค่อยากจะบอกว่า....

ทำอะไรให้ประเทศชาติกันบ้าง

อย่าเห็นแก่ตัวเอง

จากไดอารี่ออนไลน์ ของ หมวดตี้


เราช่าง ฝีมือทหาร ล้วนชำนาญ ๆ
งานช่างทุกสิ่ง เรื่องยานยนต์
เครืองมือกลเราเก่งจริง เรื่องไฟฟ้าโลหะ
ทุกสิ่ง เชื่อมต่อตัดประสาน
เฟืองจักรรวมปีกสมอ นชท.ๆ
เครื่องหมายตระหง่าน
นี่แหละคือ บก เรือ อากาศ สมาน
เลือดทหารชาญศึกชำนาญ การช่างเลื่องลือ
ชาติเสือต้องไว้ลาย ชาติชายต้องไว้ฝีมือ
สุภาษิตนี้ที่เรายึดถือ ให้ลือชื่อช่างฝีมือทหารไทย
ม่วงขาวเรายึดมั่น เป็นมิ่งขวัญฤทัย
แหล่งถิ่นศึกษาที่เราภูมิใจ
ช่างฝีมือทหารไทยสถาบัน
ขอปฏิญาณตน เราทุกคนจะสามัคคีกัน
รักษาชาติ ศาสน์ กษัตริย์ยิ่งดวงชีวัน
เราจะต้องป้องกันรัฐธรรมนูญมั่นคง
ขอปฏิบัติงาน ช่วยทุกด้านด้วยความซื่อตรง
ยามรบเราช่วยกันสร้างอาวุธมั่นคง
เพื่อชาติไทยดำรง เอกราชวัฒนา

"ต่อจากนี้จะมีเรา เราและนาย...ตลอดปัย MTTS 16"
ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว......ผมทรงนักเรียน
ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว......ไหว้พระหน้าประตู
ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว......เครื่องแบบที่ภูมิใจ
ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว......เก้าอี้ตัวที่เรานั่งประจำ
ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว......ห้องเรียนที่แสนจะอบอุ่น
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เดินเปลี่ยนคาบไป20นาที
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...ห้องน้ำที่ให้เราเถลไกล
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...คำพูดที่ว่า'นักเรียนทำความเคารพ'
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เสียงหมดคาบ'ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ๊งตึ่ง'
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อนเรา
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลาเหงา
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำว่า'โชคดี'ก่อนกลับบ้าน
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ช่วยแก้ตัวเวลามีปัญหา
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลางวัน
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรากิน
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนว่าง จนขึ้นเรียนสาย
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะประจำ
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเราเสมอ
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้เมล์เพื่อนมาอีกที
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา..หัวเราะ..ไปกับเรา
ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัยเราได้ทุกเรื่อง

แต่
ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องจากกัน..ไปตามความฝันของตนเอง
ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อยกิโล
ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคนเลือก

ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจหวัง
ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อแม่
ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่สมบูรณ์

ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ...ความทรงจำ..พวกเรา..เสมอ
..."ชล.16"..เพื่อนกันตลอดกาล


คำคมที่ชื่นชอบ
เลิฟ ยู มาย เฟรน.. : อ่านดิกรุคิดมานดีว่ะ > >เมื่อเราอยู่โรงเรียนเราจะคิดแบบ…
> >เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ
> > แม้...โรงเรียนจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใด
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันกับเพื่อน
> >
> >เรา...รู้อะไรหลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน
> > แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในโรงเรียนจะมีมากมายเพียงไหน
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์
> >
> >เรา... นั่งกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร
> > แม้...โรงอาหารที่โรงเรียนจะใหญ่แค่ไหน
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
> >
> >เรา...เดินไป เรียนด้วยกัน
> > แม้...ตึกและห้องเรียนในโรงเรียนจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหน
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน
> >
> >เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน
> > แม้...เพื่อนจะนั่งอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาขนาดไหน
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนทุกคนจะได้ยินเรา
> >
> >เรา...นัดไปเที่ยวกันในวันหยุด
> > แม้... ใกล้ๆโรงเรียนจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย
> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน
> >
> > แม้...กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุดถึง10ล้านพิกเซล
> > ก็ไม่ได้ความว่าจะเก็บภาพเพื่อนๆได้ทุกคนพร้อมๆกัน
> >
> >เพื่อน คือ คน ที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน ... ก็รักกันได้
> > ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน... ก็รักกันได้
> > ไม่ต้องหวานใส่กัน... ก็รักกันได้
> >
> >แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว... เป็นเพื่อนกันไม่ได้
> >เพราะเพื่อน ... ไม่ ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า......พ่อแม่
> >เพราะเพื่อน ... ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .... แฟน
> >
> >แต่เกิดจาก .. การกระทำซึ่งกันและกันจะอยู่หรือไป ..
> >ใช้ \"ใจ\" เป็น เกณฑ์
> >
> >จะอีกกี่นาน เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย
> >เพื่อน คือ คนที่เรามั่นใจอยากไปหามากที่สุดไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์
> >เพื่อน คือ คนที่ เราไม่ต้องนอนร้องไห้คอยโทรศัพท์ทั้งคืนเพื่อนก็โทรมาหา
> >
> >ฐานะ .. ไม่ใช้ตัววัด ว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร
> >หน้าตา .. ไม่ใช้มาตรฐานบอกว่าใครควรจะเป็นเพื่อนใคร แต่...
> >น้ำใจ .. จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา
> >
> >เพื่อน คือ คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลกมีทั้งหวาน ขม
> >อมเปรี้ยว
> >เดี๋ยวเติมความห่วงใย
> >เดี๋ยวใส่ความรักหมักเป็นความผูกพันจนได้ที่
> >สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดีที่ไม่มีผักชีโรยหน้า
> >แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน
> >
> >เพื่อนก็เหมือนเสื้อตัวเก่งที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ
> >และเมื่อพ้นเวลานั้นไป.....เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ
> >เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ